Door de ogen van de dierverzorger (blog 2)

8 augustus 2019
Sandra Kuijmans

Roy

Afgelopen week is onze dierbare collega Roy Meuleman omgekomen bij een tragisch ongeval.
Wij zijn allemaal erg aangeslagen hierdoor en wensen alle familieleden, vrienden en collega’s veel sterkte met dit vreselijke verlies.

Veel te jong was jij
Jij werd weggerukt uit het leven
Terwijl je nog zoveel had om te geven
Zo onverwacht, zo plotseling
Toen je die dag gewoon te werk ging
Het is niet te bevatten dat jij er niet meer bent
Het was een eer jou te hebben gekend
Rust zacht lieve Roy

 

Bezoek

Op 1 augustus kregen wij bezoek van Gwen van Poorten, voor het programma Zomer met Art. Zij kwamen opnames maken voor de show diezelfde avond. Ik schoof die avond aan, als tafelgast, om over stichting leeuw te praten. Wat een ontzettend leuke ervaring was dat! Hieronder de link om de aflevering terug te kijken. Sandra bij De Zomer Met Art

Uit de oude doos

Baby Ayla en moeder Jessy

Moeder en dochter naast elkaar. Zien jullie de gelijkenissen? Links is baby Ayla en rechts moeder Jessy. Jessy gaf een aantal weken na de geboorte niet genoeg melk meer en liet Ayla een beetje links liggen. Ayla viel toen snel af in gewicht en dat werd gevaarlijk. Ayla is bij haar moeder weggehaald om haar leven te redden en is verder door ons met de fles grootgebracht. De eerste tijd is Ayla bij Daphne thuis geweest zodat zij in alle rust en stabiliteit kon groeien. Later ging zij overdag mee naar stichting leeuw en aan het eind van de dag weer mee naar huis. Toen zij groot genoeg was kon zij ook ’s nachts bij stichting leeuw blijven. Op deze foto is Ayla ongeveer vijf maanden oud. Zij zaten inmiddels dus niet meer bij elkaar, maar in aparte verblijven, toch naast elkaar. Ayla is inmiddels een volwassen leeuwin van vier jaar oud, zoals te zien is in het onderstaande filmpje.

Aslan en Ayla in de baan

Aslan zag een potje ravotten met Ayla wel zitten! Ze waren elkaar aan het besluipen en bespringen en beleefden daar veel lol aan. Ayla heeft dan vaak de neiging om Aslan een beetje te pesten en hem in z’n billen te bijten. Dat gaat Aslan toch wat te ver en dat laat hij dan ook wel merken.

Klik op de volgende link naar een filmpje van Ayla en Aslan ayla en aslan_1

Dagindeling

Hoe ziet een gemiddelde dag eruit voor ons?

Er zijn een aantal vaste elementen die elke dag weer terugkomen en ook ongeveer op dezelfde tijdstippen. Daarnaast zijn er vaak extra klussen die wij doen, tussen de bedrijven door en je kunt er met zekerheid vanuit gaan, dat er altijd nog iets onverwachts bij komt. De standaard dagelijkse dingen zien er ongeveer zo uit:

Openen.
We controleren de verblijven en alle dieren. Daarbij kijken we of alle dieren er nog zijn en of ze op de juiste plek zitten, wel zo handig. Het is nog nooit gebeurd dat er een dier niet in zijn verblijf zat en dat willen we graag zo houden! Bij het openen kunnen we ook de dieren zelf controleren, waarbij we dan kijken naar de fysieke toestand en het gedrag van een dier.

Schoonmaken en vlees voorbereiden.
Dan kunnen de binnen-verblijven worden schoongemaakt en dat gebeurt voornamelijk door onze fantastische vrijwilligers! Stuk voor stuk toppers, die vaak naast hun baan nog komen helpen bij stichting leeuw. Tijdens de schoonmaak laten we alvast een dier in de binnenbaan en bereiden we het vlees voor, voor de jaagsessies en de trainingen.

Twee van onze vrijwilligers Patricia en Anna

Voorbereiden van het vlees

Jagen.
Dan is het tijd voor de eerste jaagsessie. De dieren worden klaargezet, het intro-bandje gaat aan en we zetten de headset op. Showtime. Nou ja.. showtime..  Zoals ik al in ons vorige blog schreef, hebben wij pech als de dieren besluiten iets anders te gaan doen dan wij in ons hoofd hebben. Wij kondigen de dieren soms spectaculair aan, om vervolgens toe te kijken hoe zij lekker in de bamboe gaan liggen rollen of dat ene geurtje op de boomstam een stuk interessanter vinden dan dat stukje vlees aan de jaagsimulator. Daar sta je dan. Een galerij mensen, die vol verwachting naar een tijger staan te kijken, die gewoon ergens gaat liggen en geen enkele intentie heeft om ook maar in de richting van het vlees te kijken. Wij doen dan nog wat pogingen het dier uit de baan te lokken, zodat we nog met een ander dier kunnen jagen. Soms met succes, soms zonder. Maar dit alles maakt het ook leuk. Het is altijd een verrassing wat een dier zal gaan doen. Ook voor ons. Natuurlijk zijn er dieren die meestal wel fanatiek zijn en er zijn ook dieren die meestal niet zo fanatiek zijn, maar we geven iedereen de gelegenheid om hun natuurlijke gedrag uit te kunnen oefenen en ook te genieten van alle andere verrijkingen in de binnenbaan, zoals ander speelgoed en een verscheidenheid aan geuren.  ’s Middags hebben we nog een jaagsessie en op zondag nog een derde.

Aslan vindt de boomstam interessanter dan het speelgoed aan de jaagsimulator

Vladimir doet mee aan een training

Na het jagen is er tijd voor training. Wij trainen voor medische doeleinden, als verrijking en ook ter voorbereiding op eventueel transport (op de training van de dieren ga ik in een volgend blog nog uitgebreid in).

Na de tweede jaagsessie doen we extra klussen. Dat kan van alles zijn. Van maaiwerk en vijvers in de buiten-verblijven en het opknappen van het verzorgerspad tot het repareren van allerlei dingen. Ook maken we (oke Jurjen en een aantal handige vrijwilligers) van die heerlijke brandslangbedden en brandslangspeelgoed. Tevens worden de verzamelde mest en botresten afgevoerd.  ’s Middags wordt ook de verrijking voor de volgende dag klaargemaakt. De dieren krijgen twee keer per week (voor hun) nieuwe verrijking, in vele vormen. Ook het onderwerp verrijking zal nog uitvoerig aan bod komen in volgende blogs.

Voeren.
Dan is het tijd om te gaan voeren. Een klein aantal dieren is in de loop van de dag al gevoerd om logistieke redenen. De rest krijgt nu te eten en dat weten ze! Veel dieren lopen al heen en weer voor hun luiken en de rest houdt al liggend het luik in de gaten, wachtend tot hij open gaat. We halen de dieren naar binnen en begeleiden ze in verblijven, apart van elkaar. Zo voorkomen we ruzie en kunnen we goed zien hoe en hoeveel er wordt gegeten.

Afsluiten.
Als we onze laatste check ronde hebben gelopen, waarbij we ook kijken naar hoe de dieren gegeten hebben en of er nog bijzonderheden zijn, is het tijd om af te sluiten. Alle hekken en deuren zijn op slot, lichten uit, slaap lekker allemaal!