DOOR DE OGEN VAN DE DIERVERZORGER (BLOG 10)

29 november 2019

Sandra Kuijmans

Een lang blog dit keer, maar er is dan ook een hoop gebeurd bij stichting leeuw!

Spannende tijden

De afgelopen weken waren spannend. Simba, Isolde, Hugo en Ambra zouden gaan vertrekken naar Zuid-Afrika. De aanloop er naartoe was weer een rollercoaster van geregel en soms even beseffen dat je binnenkort afscheid moet gaan nemen. Allemaal hadden we een goede band met deze vier leeuwen. Ieder op zijn eigen manier. Het zijn ook wel vier persoonlijkheden, die even vertrekken. Totaal verschillend van elkaar, maar allemaal leuk. Twee unieke koppels, die je het zo ontzettend gunt om te genieten in Zuid-Afrika. Het meest stressvol was het voor collega Daphne. Zij regelde de hele papierwinkel rondom het transport, de benodigde keuringen en gezondheidscontroles. Ook al is het niet de eerste keer, het blijft altijd een opluchting als alles geregeld is. Collega Saskia heeft veel krattraining met de leeuwen gedaan. Die krattraining moest met het inladen dan ook zijn vruchten gaan afwerpen. Collega Jurjen heeft de laatste week veel praktische dingen geregeld. Sluiten de kisten allemaal goed? Passen de slotjes er goed op? Kunnen ze verzegeld worden? De kisten moeten worden afgekit en schoongemaakt. Uiteraard hebben de leeuwen, de dag voor vertrek, allemaal nog even gejaagd met onze jaagsimulator.

De transportkisten staan klaar

Dan is het zover. De dag van vertrek. Iedereen was toch een beetje zenuwachtig, hopende dat het inladen in de transportkisten allemaal goed zou verlopen. We bespraken nog even de volgorde van inladen. Aan het begin van de middag hebben we het pand van stichting leeuw gesloten, om in alle rust in te kunnen laden. De dierenarts was inmiddels aanwezig, voor als er toch een dier verdoofd zou moeten worden. We zetten de eerste transportkist vast aan het binnenverblijf en Hugo werd naar binnen gehaald.

Voor Hugo was het een ‘gewone training’, met als verschil dat deze keer, de kist achter hem werd gesloten. Vervolgens reden we hem naar buiten en kon hij de bus in. Dat was één, nog drie te gaan.

Hugo in de transportkist

Ambra was aan de beurt en ook zij stapte snel en vrolijk de kist in. Ambra was volledig op haar gemak. Ze leek het zelfs wel leuk te vinden allemaal. Op de foto hieronder is te zien hoe ze een stukje vlees nog even ‘dood schudt’, voordat ze het doorslikt.

Nieuwsgierig keek ze vanuit de kist, waar ze naartoe zou worden gereden. Ook toen ze naast Hugo in de bus zat, was ze er ontspannen bij gaan liggen. Ze groette ons nog even toen we tegen haar praatten, door haar snuit even tegen het luik van de transportkist aan te duwen. Dat ging allemaal soepel!

Hugo en Ambra in de bus

Nu Simba. Simba stapte ook vlot in de kist, dankzij de krattraining, want Simba is van nature wat wantrouwender dan Hugo en Ambra. Dan nu de lastigste, Isolde.. Isolde heeft ook (net als Simba) wat meer krattraining nodig gehad dan Hugo en Ambra, omdat zij (net als Simba) wantrouwend van aard is. Het duurde even, maar uiteindelijk is ook Isolde, zonder verdoving, de kist in gestapt. Wat een opluchting! Ze zitten er allemaal in en dat binnen een uur en een kwartier! Simba en Isolde werden in een andere bus geladen.

Simba en Isolde in de bus

Vervolgens gingen de twee bussen (collega Saskia ging ook mee naar Schiphol) achter elkaar aan, naar het vliegveld. Jurjen en ik stonden naast elkaar voor de entree van stichting leeuw, te kijken hoe de bussen vertrokken. ‘Daar gaan ze’, zeiden we tegen elkaar. Terug naar de orde van de dag, want er moest nog gevoerd worden. Eenmaal bij de verblijven van de vier leeuwen aangekomen, is het heel gek om die leeg te zien, met als toppunt het lege brandslangbed van Hugo en Ambra, waar zij altijd (echt elke dag) samen in lagen. Dan besef je dat ze echt weg zijn.

Het lege brandslangbed van Hugo en Ambra

Toen aan het einde van de dag alle leeuwen tegelijk gingen brullen (dat doen ze altijd na het eten), misten we heel wat volume.
De volgende ochtend hielden we de vlucht via flightradar in de gaten en zodra ze geland waren, was iedereen opnieuw opgelucht. Nu nog de papierwinkel controles en dan opladen om naar Emoya te vertrekken. Met smart zaten we te wachten op nieuws en foto’s van Robert en Patrick, vanuit Johannesburg. We kregen goed nieuws en mooie foto’s! Uiteindelijk zijn ze dezelfde dag nog uitgeladen bij Emoya en zij kwamen allemaal ongehavend de kisten uit. Het zit erop. Ze kunnen uitrusten. En wij ook! Het was een succes.

Simba B verhuizen

Doordat de vier leeuwen zijn vertrokken, kwamen er twee verblijven vrij. Het ene verblijf is voor Cesar en Elsa en het andere verblijf is voor Simba B, die tot nu toe zijn buitenverblijf moest delen met Remy. Om en om gingen zij dan naar buiten. Simba B hebben wij nu verhuisd naar het oude verblijf van Hugo en Ambra. Simba was de hele dag druk in de weer. Alles moest onderzocht worden in zijn nieuwe buitenverblijf en ook met de nieuwe buren moest er (door de spleetjes van de schutting) kennis gemaakt worden. Hier en daar een brul, maar ze wennen snel aan elkaar. Simba B is ook gek op die brandslangbedden en wat een geluk. Hij heeft nu een extra grote variant in het binnenverblijf (die van Hugo en Ambra) en ook nog eens een buiten-brandslangbed! Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat zowel Simba B, als Remy, nu een eigen buitenverblijf hebben en dus de hele dag naar buiten kunnen. En dan nog, hangen ze de helft van de tijd binnen…

VIDEO SIMBA B NAAR BUITEN

Cesar en Elsa

Ook was het tijd voor Cesar en Elsa om te verhuizen, vanuit de quarantaine naar stichting leeuw. Al na een aantal dagen krattraining liep Cesar de transportkar in en kon hij vervoerd worden. Elsa was geen probleem, want zij speelde vanaf de eerste training al in de transportkar. Elsa is onbevangen, niet snel bang en ontzettend speels! Zij vond de transportkar meteen al heel interessant, nog meer speelruimte! Ze deden het meteen al zo goed, dat zij na een nachtje binnen, de volgende ochtend lekker naar buiten mochten. Ook dat ging meteen goed. Wel even kennis maken met het schrikdraad, want dat kenden zij nog niet. Ik roep dan meestal automatisch ‘pas op!’, maar geen leeuw die zich daar wat van aantrekt natuurlijk. Ze gingen direct op onderzoek uit en er werd ook gelijk al lekker gespeeld. Vooral door Elsa, die Cesar dan uitdaagt en hem in zijn kont bijt. Cesar had het echter nog te druk met alle nieuwe indrukken. Spelen komt later wel. Ze zijn in ieder geval goed op hun plekje. Het is, als je over het verzorgerspad loopt, een beetje een vreemd gezicht. Al die nieuwe dieren in de oude verblijven van Hugo & Ambra en Simba & Isolde, maar verandering is bij stichting leeuw juist goed. Het is precies waar we het allemaal voor doen. We verwachten dat Cesar en Elsa snel de binnenbaan in kunnen en dat ook zij zich binnenkort lekker kunnen uitleven op de jaagsimulator.

VIDEO CESAR EN ELSA NAAR BUITEN