Nieuws

Mogelijk geen jaagsessies i.v.m. hitte

6 augustus 2020

Aankomende dagen wordt er erg warm weer voorspeld. Hierdoor is de kans erg groot dat de jaagsessies niet doorgaan. Er wordt per dag gekeken of het kan of niet. Alvast excuses voor het ongemak, maar het welzijn van de dieren gaat natuurlijk altijd voor.

DOOR DE OGEN VAN DE DIERVERZORGER (BLOG 15)

Sandra Kuijmans en Patrick Bos

26 juli 2020,

Hoe houden we onze dieren bezig en mentaal gezond?

Het antwoord: Verrijking!

Wat is verrijking en waarom geven we het?
In de natuur hebben onze dieren dagelijks te maken met nieuwe prikkels in hun omgeving. Ze zijn van nature nieuwsgierig en willen graag alles onderzoeken. Op deze manier leren bijvoorbeeld welpen wat wel en niet gevaarlijk is in hun omgeving. Je kunt dan denken aan ontmoetingen met slangen of stekelvarkens, een losliggend takje, een struikje en ga zo maar door. Ook zijn geuren erg belangrijk. Via geuren kunnen zij prooien opsporen, maar bijvoorbeeld ook de aanwezigheid van eventuele rivalen. Zoals wij de krant lezen, ‘lezen’ de dieren hun omgeving door middel van geuren. Als wij de dieren geen verrijking zouden geven, zouden onze dieren elke dag dezelfde krant lezen. Je kunt je voorstellen dat dat al snel begint te vervelen. Elke dag hetzelfde object om te onderzoeken of het ontbreken van objecten, is dus ook niet bedoeling. Verveling en gebrek aan prikkels kunnen stereotiep gedrag veroorzaken.
Verveling en gebrek aan prikkels zijn twee verschillende dingen. Een dier kan regelmatig over nieuw speelgoed beschikken, maar het totaal niet interessant vinden. Het heeft dan geen gebrek aan prikkels, maar verveelt zich evengoed. Dat is meteen het antwoord op de vraag: Wat is verrijking?
Verrijking is pas verrijking, als het dier het interessant vindt.

Soorten verrijking

Voerverrijking
Voerverrijking betekent simpelweg: voer op een minder toegankelijkere manier aanbieden dan normaal. Ook hier geldt weer dat we dat op heel veel verschillende manieren kunnen doen. We kunnen kleine stukjes vlees in de binnenbaan verstoppen, waar de dieren dan naar op zoek kunnen gaan, of bijvoorbeeld grotere stukken vlees in speelgoed of dichte dozen aanbieden. We kunnen het makkelijk maken of juist heel moeilijk. Makkelijk zou zijn, een groot stuk vlees onder een pion. Het dier hoeft dan ‘alleen maar’ (wat voor de een makkelijk is, is voor een ander moeilijk) de pion omver te duwen/trekken en dan heeft hij/zij het vlees te pakken. Moeilijker is bijvoorbeeld een stuk vlees in een kartonnen rol, dat aan beide kanten in het midden wordt gehouden door kleine drijvers (van een boot), die ook in de rol gestopt zijn. Dan zal het dier eerst de drijvers eruit moeten krijgen, om vervolgens op de een of andere manier het vlees uit de rol te toveren.

VIDEO REMY

VIDEO DUMI

Geurverrijking
Zoals gezegd zijn geuren erg belangrijk. Gelukkig kunnen we geuren op allerlei manieren toepassen. We kunnen natuurlijke vormen van geuren, zoals mest van prooidieren en bepaalde kruidenplantjes gebruiken, maar ook pure etherische oliën. Deze oliën kunnen we bijvoorbeeld op een stuk speelgoed druppelen, of op vaste objecten in de verblijven of de binnenbaan. Direct contact met sommige oliën kan niet bij onze katten dus dat vermijden we. De plantjes kunnen we bijvoorbeeld ergens in doen of aan een hekwerk vastmaken. Als een dier in de binnenbaan loopt en er heeft eerder die dag een ander dier ingelopen, is het onderzoeken van de geuren van het eerste dier ook een vorm van geurverrijking.

VIDEO SIMBA met geurbankje

Speelgoed

Speelgoed is er in allerlei vormen, maten en soorten. Voorbeelden van speelgoed dat wij gebruiken zijn: scheepsboeien, drijvers, (zeer stevige) ballen, pionnen, autobanden, juten zakken, papieren zakken, kartonnen dozen, kartonnen rollen, speelgoed gemaakt van brandslangen en kleine boomstammen. Veel speelgoed kunnen we vullen met allerlei dingen, zoals stro, kleiner speelgoed, mest en vacht van prooidieren en ook kunnen we weer gebruik maken oliën of plantjes. Het speelgoed moet uiteraard veilig zijn voor de dieren en het is fijn als het een beetje leeuw- of tijgerproof is, zodat we het meerdere malen kunnen gebruiken. ‘Onverwoestbaar’ bestaat bij ons niet. Deze dieren krijgen werkelijk alles kapot en dat is prima.

VIDEO SIMBA MET BAL

VIDEO KUMA EN VALESCA (op de achtergrond is Vladimir hoorbaar aan het spelen met een bal)

VIDEO ‘THE MAKING OF’, EEN BRANDSLANG SPEELTJE

Mest, bloed en vacht van prooidieren
Eigenlijk vallen deze drie dingen onder geur- en voerverrijking, maar ik benoem ze toch apart. Deze specifieke geuren hebben een groot effect op de dieren. Het zijn natuurlijke geuren. Veel dieren vinden het heerlijk om zich ermee in te wrijven, door zich er doorheen te rollen. De vacht en mest kunnen we weer ergens in stoppen, dit maakt bijvoorbeeld een stuk speelgoed dat zij al kennen, opeens weer zeer interessant. Het bloed dat wij gebruiken is bijvoorbeeld hertenbloed, dat we in een soort spuitflesje (met een lang, krom rietje) doen en tijdens de trainingen als bijzondere beloning gebruiken.

Groente, fruit en ijsjes
Groente en fruit is uiteraard geen voer voor onze dieren. Het eigenlijk een combinatie van geurverrijking en speelgoed. In de zomer kunnen dit sinaasappels en watermeloenen zijn en in de herfst bijvoorbeeld pompoenen. De dieren kunnen heerlijk op onderzoek uit gaan en er mee spelen. Niet alle dieren vinden fruit en groente interessant. Zoals eerder gezegd, is verrijking pas verrijking als het dier er interesse in heeft.
Ijsjes geven we voornamelijk als het warm zomerweer is. We vullen emmers met water en bijvoorbeeld stukjes vlees, hertenbloed, fruit etc. Deze gaan vervolgens de vriezer in voila: ijsjes.

Vaste objecten en beplanting
Vaste objecten zijn in principe maar een keer verrijking. Als ze eenmaal onderzocht zijn is de lol eraf. Maar je kunt ze wel op andere manieren gebruiken. Britsen (houten verhogingen in de verblijven) kunnen we binnen verplaatsen. We kunnen de inrichting van een binnenverblijf hierdoor veranderen. Ook maken we britsen van brandslangen waardoor het een soort hangmat-bed wordt. De vaste britsen die in de buitenverblijven staan kunnen we niet verplaatsen. Wel kunnen we er weer andere verrijking aan vast maken of in verstoppen.
Beplanting is onderdeel van de inrichting van de verblijven. Maar iets nieuws planten in een verblijf en dan zorgen dat het daadwerkelijk kan wortelen en blijft staan, is nogal een uitdaging en ook gewoon een gok. Het heeft niets te maken met de grond, maar alles met de dieren. De meeste leeuwen slopen zoals gezegd alles. Een pas geplant boompje is reuze interessant en wordt er meestal binnen een uur na het planten alweer uitgetrokken. Hopelijk gebeurt dat in zijn geheel, zodat we het dan ergens anders kunnen planten. Soms planten we iets in de binnenbaan, maar ook deze planten sneuvelen vaak dezelfde dag nog. Helaas voor ons, maar het is wel heel leuke verrijking! De dieren trekken het uit de grond, gaan erin liggen rollen, gooien ermee door de lucht en rennen ermee door de binnenbaan. Ook kerstbomen zijn in de wintererg in trek. Het valt onder de planten, maar ze worden door de dieren vooral als speelgoed gebruikt.

Training
Training is ook een vorm van verrijking. Veel dieren vinden het geweldig om hun hersens te gebruiken en uit te vinden wat ze kunnen doen om een stukje vlees te krijgen. Wij doen dit in de vorm van gezondheidstraining en krattraining. Gezondheidstraining heeft als doel dat wij de dieren van alle kanten goed kunnen bekijken en op die manier kunnen beoordelen. Om een voorbeeld te geven; We kunnen de dieren rechtop tegen het hekwerk laten staan, waardoor we de onderkant van de voorpoten en de gehele onderkant en buik kunnen zien. Ook kun je op deze manier eventuele gewrichtsproblemen opsporen.
Krattraining doen we met dieren die in de toekomst gaan verhuizen. Wij laten ze wennen aan de transportkist, door de kist interessant te maken (met voer of speelgoed). Op deze manier hoeven de dieren op het moment van vertrek niet verdoofd te worden, maar lopen zij zelf de transportkist in.
Training is geheel vrijwillig en moet leuk blijven. Het is ten slotte een vorm van verrijking. Heeft een dier geen zin of geen interesse, dan houdt het op. Soms lopen ze midden in een training weg, soms komen ze helemaal niet, soms vinden de training niet zo interessant en soms zijn ze super enthousiast en staan ze al te wachten bij het hek als je aan komt lopen. Het blijven katten.

Jaagsimulator
Jagen met de jaagsimulator is een manier voor de dieren om hun natuurlijke gedrag uit te kunnen oefenen. Ook is het een vorm van verrijking en veel dieren vinden het geweldig om te jagen. Alle dieren die het leuk vinden komen roulerend aan de beurt. Er zijn ook dieren die er totaal geen interesse in hebben en dan hoeft het ook niet. Ook hier geldt weer: het moet leuk blijven. Verrijking is pas verrijking als het dier het verrijking vindt. Gelukkig vinden veel dieren het leuk. Jagen is elke keer weer anders, omdat de simulator met een joystick wordt bestuurd en ook steeds door verschillende bestuurders. Een jacht is daardoor nooit hetzelfde en ook onvoorspelbaar. Meestal gebruiken we een stukje vlees dat we aan de simulator hangen, maar we hangen er ook wel eens een stukje speelgoed aan, of een ganzenvleugel. Dat laatste fladdert zo lekker en veel dieren worden daar heel fanatiek van.

We zijn weer (beperkt) geopend

Landgoed Hoenderdaell (het park waarop wij gevestigd zijn) is weer beperkt geopend voor bezoekers en kunt u dus ook weer een kijkje nemen bij Stichting Leeuw.

U kunt alleen een bezoek aan ons brengen wanneer u een bezoek heeft ingepland via www.hoenderdaell.nl
Dit geldt voor jaarkaarthouders én dagkaarten. Op deze site staan ook de meest gestelde vragen en antwoorden.
U kunt dus niet bij de kassa een kaartje kopen.

We hopen jullie snel weer te zien.

DOOR DE OGEN VAN DE DIERVERZORGER (BLOG 14)

19 maart 2020

Sandra Kuijmans

Het Coronavirus

Het is het gesprek van de dag, overal. Het corona virus. Het heeft op allerlei manieren effect op ons allemaal. Zo ook bij ons. Het park is gesloten. Het werk blijft echter hetzelfde. We hebben net zoveel dieren, net zoveel schoonmaakwerk en net zoveel te voeren als altijd. Wel werken we met minder vrijwilligers dan anders, om ook hier te doen aan ‘social distancing’. Het is enorm sneu voor veel vrijwilligers die altijd met zoveel enthousiasme, passie en liefde komen werken, dat zij in tijden als deze, tijdelijk niet kunnen komen.
Jaagsessies gaan nog altijd door, dat doen we immers voor de dieren. Trainingen gaan ook gewoon door. Alles gaat eigenlijk door. De dagen gaan nog altijd snel voorbij, maar het is een raar gezicht als je naar buiten loopt en een compleet uitgestorven park aantreft.

Vladimir in de binnenbaan

Een primeur achter de schermen! Na een lange tijd van wennen en trainen aan en in de transportkar, is Vladimir de binnenbaan in gelopen. Hij is nu een aantal keer in de baan geweest en is nog wat voorzichtig. Hij onderzoekt de omgeving en oogt relaxed. Na een tijdje vertrekt hij weer en bekijkt hij alles vanuit het binnen verblijf. Hij heeft zelfs al een keer een stukje vlees van de jaagsimulator afgepakt. Wat een kanjer! Wij blijven met hem oefenen en dat doen we voornamelijk als er nog geen bezoekers zijn, zodat hij rustig kan wennen. Een ding tegelijk en stapje voor stapje, want dat werkt voor hem.
In het onderstaande, korte filmpje is te zien hoe Vladimir een grote boei uit de vijver haalt en ermee vandoor gaat.

VIDEO VLADIMIR IN DE BINNENBAAN

Cita en Sita

Tot een paar weken geleden hadden we Cita en Sita in de opvang en die zaten ook nog eens naast elkaar in de verblijven. Cita is helaas overleden, een paar weken terug. Zij had pijnlijke cysten op haar nieren die niet te genezen waren. Ook had zij last van ernstige artrose en heupdysplasie. De pijnstillers werkten niet voldoende meer en het enige dat je dan nog kunt doen voor een dier, is beslissen om haar in te laten slapen. Altijd droevig, maar ook dat hoort bij ons werk als dierverzorger.
De week erna werd Sita geopereerd aan een aantal ontstekingen in haar bek. Ook zijn er tanden en kiezen getrokken. Na een antibioticakuur en pijnstilling, begint Sita nu weer lekker aan stevige botten te knagen en is zij qua humeur weer een stuk vrolijker dan voor de operatie.

Hoe is het nu met


Remy

Remy, onze kleine man. Nouja, zo klein is hij niet meer, maar toch blijven wij als verzorgers hem zien als een grote welp. Hij is inmiddels bijna twee jaar oud en hij bulkt van de energie. Hij ziet er super uit en het jagen gaat steeds beter. Hij heeft moeten leren hoe hij zijn energie en enthousiasme een beetje kan beheersen en dat gaat al heel goed. Hij wordt ook al een stuk behendiger tijdens het jagen. Hij vindt het nog steeds erg gezellig om binnen te blijven hangen en te bekijken wat wij allemaal aan het doen zijn. Hopelijk wil hij, nu het weer lente wordt en de temperatuur stijgt, wat sneller naar buiten.
Ook het brullen gaat hem al goed af, zoals te zien en te horen is in het onderstaande filmpje, waarin hij meebrult met de rest.

VIDEO REMY BRULT MEE

Iwan

Iwan heeft ook flinke stappen gemaakt de afgelopen tijd. De krattraining gaat al beter en hij gaat nu zelfs af en toe met Drago mee de binnenbaan in! Jagen doet hij niet, maar het is al heel wat dat hij nu de baan in gaat. Wij laten de sluis dan open staan, zodat hij terug naar de binnen verblijven kan, zodra hij wil. Iwan doet eigenlijk net als Vladimir, een beetje onderzoek en dan weer terug naar de veilige binnen verblijven, met als verschil dat Vladimir meer ontspannen in de baan loopt dan Iwan. Ook voor Iwan geldt: stapje voor stapje. Het is in ieder geval ook een stuk gezelliger voor Drago, omdat hij niet meer altijd alleen in de binnenbaan is.

Kuma en Valesca

Valesca geniet van de zon

Kuma houdt Vladimir in de gaten

Kuma en Valesca moesten een beetje aan elkaar wennen, toen ze net samen kwamen te wonen. Er kwam een soort samenlevingsovereenkomst tot stand, die voor hen beiden prima werkte. Nu lijkt daar verandering in te komen, in positieve zin. Ze zijn liever naar elkaar, plagen elkaar soms en zoeken elkaar veel meer op. Het is echt een leuk stel geworden! Valesca heeft wel pittige concurrentie van buurvrouw Goha, want Goha is een enorme flirt! Kuma vindt Goha reuze interessant, dus Valesca moet aan het werk! Aan de andere kant zorgt buurvrouw Afrodite ook voor veel vermaak. Zowel Kuma als Valesca vinden trainen ook erg leuk om te doen. Als een van ons voorbij komt lopen, komen ze beiden aan hollen. Het gaat dus heel goed met deze twee.

DOOR DE OGEN VAN DE DIERVERZORGER (BLOG 13)

30 januari 2020

Sandra Kuijmans

Afwatering van de buitenverblijven

Momenteel zijn we druk bezig met de afwatering van de buitenverblijven. In sommige verblijven blijft er na flinke regenval behoorlijk wat water staan. Gelukkig is het niet meteen het hele verblijf en hebben de dieren hier niet zoveel last van. Een heel aantal tijgers loopt er lekker plonzend doorheen. Toch willen we graag dat de dieren een zo droog mogelijk verblijf hebben en bovendien ziet dat er een stuk beter uit. Dit is wel een groot project. Er worden gaten geboord, die we vullen met grof grind. Er wordt een verse laag zand aangebracht, die door middel van kruiwagens naar de verblijven toe wordt gereden, waar het zand dan verder wordt uitgeharkt. Het is zwaar en tijdrovend werk, maar met z’n allen doen we dit natuurlijk met liefde. Over een verblijf doen we met drie mensen ongeveer twee middagen, afhankelijk van de grootte van het verblijf. In sommige verblijven werkt dit voldoende, maar in sommige verblijven niet. In die verblijven moet er grover geschut worden ingezet. Hier worden nu concrete plannen voor gemaakt. Ook hogen we de britsen aan de binnenkant op met zand, waar een lekker bed aan stro wordt neergelegd, voor de koudere dagen. Na een dagje binnen zitten, kunnen de dieren dan weer genieten van een droog verblijf en een warm bed.

Hoe is het nu met

Aslan

Aslan

Aslan is inmiddels ruim vier jaar oud. Hij kwam binnen als een klein bang welpje. Hij vond de wereld om hen heen erg spannend, maar daar is nu niets meer van te merken. Hij is nu volwassen en een stuk groter dan zijn partner Ayla. Hij is niet snel meer bang en bemoeit zich lekker veel met zijn buurman Simba, dat overigens wederzijds is. Jagen vindt hij niet zo interessant. Hij doet meestal alsof hij andere dingen te doen heeft. Als het vlees dan dichterbij komt, krijgt hij het met zijn verrassingsaanval meestal snel te pakken. Hij is gek op zijn Ayla en zij spelen heel regelmatig nog met elkaar.

Ayla

Ayla

Ayla is inmiddels vijf jaar oud. Van dat hele kleine welpje met die schattige stipjes is ook niets meer over. Ayla was als welp wel een stuk feller dan Aslan als welp. Een pittig dame’tje en dat is ze nog steeds. Ze heeft veel energie en we noemen haar wel eens een ninja-leeuw. Dat komt omdat ze wel eens een aanloopje neemt en dan van muur naar muur springt. Echt met vier poten op de muur om, zonder de vloer te raken, via de volgende muur pas weer naar de grond te gaan. Dat deed ze al toen ze klein was. Soms laat ze haar ninja-skills los op Aslan, waarbij ze hem dan als bok gebruikt. Aslan is een stuk sterker dan Ayla, maar lang niet snel genoeg om te volgen wat zijn ninja-vriendin allemaal uithaalt.

VIDEO SPEELSE AYLA

Sya en Chen

Chen

Sya

De zusjes Sya en Chen worden niet vaak besproken. Het zijn twee schuwe panters, die erg gesteld zijn op hun rust. Ze zijn vaak wel actief, maar zodra het te druk voor de deur wordt, positioneren zij zich bovenop hun huisjes of achterin het verblijf. Zij brengen soms het hoofd van buurman Fred op hol, tot ergernis van buurvrouw Ginger. Deze dames jagen niet en gaan ook niet de binnenbaan in. Dat zij netjes binnenkomen tijdens de voerronde, is al heel wat. Omdat deze dames graag buiten zijn, brengen wij zo vaak mogelijk kleine veranderingen aan in hun verblijven, in de vorm van verrijking. Met name geurverrijking vinden zij erg interessant. Het zijn enorme klimmers en zij zitten graag hoog, om de omgeving in de gaten te houden.

Bakari

Bakari

Bakari is het opperhoofd van zijn groep, verder bestaande uit Jessy, Sarabi en Dumi. Het is een goede leider, een rustige, stabiele man, waar zijn dames altijd op kunnen rekenen. Hij maakt zich niet snel druk, maar áls hij zich druk maakt, berg je dan maar! Speels is niet zo, luieren daarentegen, daar is hij een ster in. Het is een goede jager en hij vindt dat ook altijd leuk om te doen. Dat logge lijf bereikt in no time een flinke snelheid en hoewel hij niet erg behendig is, is hij wel vliegensvlug met zijn voorpoten, zodra hij de kans krijgt het vlees eraf te slaan.

DOOR DE OGEN VAN DE DIERVERZORGER (BLOG 12)

12 januari 2020

Sandra Kuijmans

De jaagsimulator

De jaagsimulator is een geweldige manier van verrijking, voor alle dieren die graag de binnenbaan in gaan. Ook is het een soort fysiotherapie voor dieren dat nodig hebben en gewoon sport voor de rest van de dieren, maar bovenal is het voor de dieren een manier om hun natuurlijke gedrag uit te kunnen oefenen, om hun instinct in de praktijk toe te kunnen passen.
Onze jaagsimulator gebruiken wij twee keer per dag. Per dag jagen er vier dieren. In de binnenbaan zijn allerlei obstakels te vinden, zoals de grote rots, wat boomstronken, vijvers en speelgoed. Van deze obstakels maken de dieren heerlijk gebruik buiten de sessies om. Er wordt gebadderd in de vijvers, gespeeld met het speelgoed, nagels gescherpt aan de boomstronken en geluierd op de rots. Tijdens de jaagsessies spelen deze obstakels ook een rol, ze moeten immers ontweken worden. Het jagen traint bij de dieren ook de behendigheid en coördinatie. Ze houden het vlees in de gaten en tegelijkertijd moeten ze de obstakels zien en er handig om -of overheen gaan.

Het systeem 

Het systeem bestaat uit vijf lieren: vier in de hoeken en een in het midden, die door het middelpunt loopt, waaraan wij het vlees hangen. Deze lieren besturen wij door middel van een joystick. Vanaf de galerij hebben wij goed zicht op de hele binnenbaan en op die plek staan we dan ook als we het systeem besturen. We kunnen het systeem kris kras door de baan bewegen en de hoogte bepalen, ook tijdens het sturen kunnen we de hoogte waarop het vlees hangt, aanpassen.

de joystick, waarmee we de jaagsimulator besturen

Van begin tot eindresultaat

Jagen leren onze dieren meestal niet zomaar. Het is toch iets raars, zo’n ding dat boven je hoofd beweegt. Maar toch.. er hangt wel een stuk vlees aan..
Als een dier voor het eerst gaat jagen is het niet meer dan even kennismaken met dat gekke ding. We hangen er een stukje vlees aan en hangen de simulator stil in het midden van de baan, ter hoogte van de sluis waar de dieren door naar binnen komen. Op deze manier zien ze het stuk vlees meteen hangen als ze de baan in komen. Het dier heeft dan de ruimte om op zijn/haar eigen tempo op verkenning te gaan. Wij doen verder niets. Het bewegen van het systeem komt pas bij de tweede keer aan bod. Hij/zij pakt het vlees eraf en dat is het dan. Het is heel belangrijk dat het voor de dieren iets leuks betekent en dat zij geen negatieve associaties krijgen met het systeem. Als het bij de eerste keer opeens zou gaan bewegen en zij schrikken ervan, heb je kans dat ze de simulator eng gaan vinden. Omdat zij dan nog geen positieve associatie hebben met het systeem (het heeft hen nog niets opgeleverd) is de kans dat zij uiteindelijk toch nog gaan jagen, erg klein. Als het de eerste keer goed is gegaan, gaan we het systeem de tweede keer een klein stukje opschuiven. Als dat goed gaat weer een stukje verder etc. Elk dier is anders en wij zullen de snelheid van het opbouwen dan ook aanpassen op het dier zelf. Het doel is, dat zij iets dat zij niet kennen, leuk gaan vinden. Het instinct zit er al in, daar hoeven we niets aan te doen, dus op het moment dat zij op hun gemak zijn met het systeem en het vlees beweegt van hen af, zullen ze er in de meeste gevallen, instinctief achteraan gaan.
Het ene dier wordt er een ster in, Ayla bijvoorbeeld en het andere dier heeft minder interesse, zoals Aslan of Brami.
Hieronder een filmpje van Cesar, die voor het eerst een stukje vlees van de simulator af pakt.

VIDEO 1E KEER JAGEN CESAR

Dumi is een gevorderde jager!

Het vlees

Het vlees dat wij gebruiken is rundvlees. We snijden het in lange, platte stukken van ongeveer 500 gram. Deze vorm en het gewicht zorgen ervoor dat het stukje goed weg te eten is en niet in hun keel kan schieten.
We maken aan het vlees een paar elastiekjes vast, waaraan we een aantal katoenen touwtjes binden. Op deze manier scheurt het vlees, zodra het eraf wordt gepakt/geslagen. Het touwtje (en meestal ook de elastiekjes) blijft dan aan de simulator hangen. Soms is dit niet het geval en eten de dieren ook een stukje touw op. Dit is niet schadelijk, zij poepen het gewoon weer uit. Het was in het begin even puzzelen hoeveel touwtjes en hoeveel elastiekjes we nodig hadden om het stevig genoeg aan de simulator te hangen, zodat het er niet af viel, maar wel los genoeg, zodat de dieren het er makkelijk af kunnen trekken. Na wat trial and error weten we nu precies de juiste verhouding.

de stukjes vlees voor de jaagsessies

Jurjen hangt een stukje vlees op aan het systeem

Bestuurders

Het besturen van het systeem is niet iets wat je zomaar even doet. Er zijn een heel aantal vrijwilligers die hier inmiddels goed in zijn, maar ook zij hebben dat moeten leren. Daarnaast moet je er ook een beetje gevoel voor hebben. Je moet het systeem leren kennen, weten hoe het reageert en daarop in kunnen spelen. Er zit een vertraging in wat je doet met de joystick, ten opzichte van wat het systeem vervolgens doet. Je bent dus altijd ‘vooruit aan het sturen’. Ook zijn er bepaalde veiligheidsmarges ingesteld, zodat je niet met het systeem het glas van de galerij kunt raken. In die veiligheidszones moet je niet komen tijdens het sturen, omdat het systeem dan in een noodstoring gaat. Het doet dan niets meer en het dier zal dan eerst uit de baan gehaald moeten worden (afhankelijk van waar het systeem tot stilstand komt), zodat we de storing eruit kunnen halen. In het heetst van de strijd is het soms lastig om te voorkomen dat je in een veiligheidszone terecht komt, zeker bij hele goede jagers. Iemand die een beetje technisch is aangelegd en een goede hand-oog-coördinatie heeft, zou dus het systeem kunnen leren besturen, maar daarmee kun je nog niet jagen! Het tweede, nog belangrijkere deel is dat je kunt inspelen op wat de dieren doen in de baan. Daarvoor moet je de dieren vrij goed kennen om enigszins in te kunnen schatten wat ze gaan doen en waar hun eventuele zwaktes liggen. Bovendien ben je vooruit aan het sturen, dus de voorspelling van het gedrag van het dier is extra belangrijk. Je moet ervoor zorgen dat de dieren hun lichaam op de juiste manier kunnen gebruiken. Sprongen zijn prima, maar wel de goede kant op. Sommige dieren kunnen de obstakels nog niet zo goed ontwijken, terwijl zij op het vlees letten. Alle beginnende jagers moeten dit nog een beetje leren. Bij dit soort dieren moet je dus zorgen dat je om de obstakels heen stuurt. Sommige dieren kunnen hele gekke sprongen maken. Bij dit soort dieren hangen we het vlees wat lager (zodat ze niet springen), zo ook bij beginnende jagers. Ook kun je bijvoorbeeld hoog beginnen en naarmate de sessie vordert, het vlees wat lager hangen. Tijgers en leeuwen jagen ieder op een andere manier en ook per individu is het weer verschillend. Dan als laatste moet je onder druk snelle en adequate beslissingen kunnen nemen en daar vervolgens snel naar kunnen handelen. Het systeem besturen doe je dus niet zomaar. Hieronder een filmpje van Patrick, die in opperste concentratie de jaagsimulator bestuurt.

VIDEO PATRICK BESTUURT DE JAAGSIMULATOR

Het praatje

Voorafgaand aan de jaagsessie wordt er een bandje afgespeeld, waarin het een en ander wordt uitgelegd over de jaagsimulator. Vervolgens houden wij voordat we starten nog een kort praatje over het dier dat gaat jagen. Over waar het dier vandaan komt en hoe het meestal jaagt. Op die manier weten de bezoekers wat ze ongeveer kunnen verwachten, maar het komt regelmatig voor dat de dieren iets totaal anders gaan doen, dan dat wij net hebben staan vertellen. Altijd fijn…

Patrick houdt ‘het praatje’

NH nieuws

NH nieuws maakt een al enige tijd een soort serie, genaamd ‘Remy en zijn vrienden’. Daarvoor komt NH nieuws regelmatig bij ons filmen. Het gaat niet altijd over Remy en ook wordt de rest van Hoenderdaell erin meegenomen. Afgelopen donderdag kwamen zij weer opnames maken. Dit keer van Cesar tijdens het jagen. Het was de tweede keer dat Cesar ging jagen. Patrick deed het interview en heeft weer ontzettend zijn best gedaan. Het kan soms best spannend zijn om een interview te geven met een camera vrij dicht op je neus. Maar hoe vaker we het doen, hoe makkelijker het wordt.

Patrick geeft een interview aan NH nieuws